نثر ادبی عید مبعث

بعثت

تیرگی گسترده، چشم ها تار!

سرها بی ذوق و دل ها بیمار!

انگار نه کسی به آسمان می نگرد؛ نه آسمان سر شوق کسی دارد.

شبح های زشت؛ شبح هایی از جنس چوب و سنگ و استخوان.

شبیه مردگانی که عده ای زنده مثل ارواح خبیثه به دورش حلقه زده اند.

انگار نه انگار که خانه، خانه خداست، تنها خانه خداوند در زمین؛ هر کژاندیشی، با تکه استخوانی بر گردن، درونش پا می گذارد.

زمانی بس تیره بود؛ مثل جهالت، تیره مثل سنگدلی،تیره مثل خشم.

نه حرمتی برای پیران بود، نه کودکان، نه عصمت دخترکان به چشم می آمد و نه شرافت زنان!

بوی تعفن متکبران، سراسر حجاز را آلوده بود و هر که اندک مال و مقامی داشت به دیگران فخر می فروخت.

گویی خداوند، نگران شرافت بندگان خویش است؛ نگران آن همه کژی و ناراستی و جهل؛ امان از جهل؟!

تلنگری می بایست این قوم را، تا به خود آیند و به گوهر وجودی خود دست یابند؛گوهری که سال توسط ابوجهل وابوسفیان،غبار خرافه پرستی گرفته بود.

اینک نوبت رسالت بهترین مخلوق خداوند، برگزیده خلقت و گلچین شده گلستان انبیاست که باید این رسالت را بپذیرد.

... و بهترین و امین ترین مردمان برای هدایت نااهل ترین مردمان، انتخاب می شود. حتی نامش، جان مایه رحمت است؛ جانمایه ادب و احترام؛ محمد (ص)!

... آنگاه محمد (ص) باید به تزکیه بپردازد؛ چه جایی نزدیک تر به خدا از غار "حرا"؛خلوتگاهی که می شود با معشوق اولی خویش به خلوت و گفتگو نشست.

گویی این بار دیگر معشوق، زبان به گفتگو گشوده است: اِقرأ؛ بخوان !

بخوان بنام خداوند!

بخوان بنام آن که خلوت نشین دل پر آشوب توست!

بخوان به نام آن که تو را حبیب خویش خوانده است و محبوب تمامی کاینات!

... بخوان بنام خداوند ...

... و این خواندن سرآغاز "قولوا لا اله الا الله تفلحوا" شد که کژاندیشان، برای رهایی از جهل باید به "تفلحوا" بیش از پیش بیندیشند.

اینک دیگر بار ارتباط آسمان و زمین برقرار شد و وجدان عرب و عجم از چوب و سنگ پرستی، به خداپرستی گرایید.

- دیگر بار نوح کشتیبان (ع)، قوم خویش را از توفان بلا رهانیده، به دیار آرامش و صلاح خواهد رسانید.

- دیگر بار ابراهیم خلیل (ع)، قوم خویش را از چنگال آتش نمرودی رهانیده، به زمزم رستگاری خواهد رسانید.

- دیگر بار موسی کلیم الله (ع)، قوم خویش را از ذلت دریوزگی رهانیده، به عزت سرافرازی خواهد رسانید.

- دیگر بار عیسی مسیح (ع)، قوم خود را از امراض خودپرستی رهانیده، به عشق خداپرستی خواهد رسانید.

- دیگر بار آسمان و زمین دست در دست همدیگر برای رهایی انسان از ذلت، لبیک گویان، نوای محمد (ص) را همراه شدند: "قولوا لا اله الا الله تفلحوا".

×××

اثر :استاد موسوی

***

عیدتان مبارک

تکثیر و برداشت ممنوع است

/ 0 نظر / 16 بازدید